White line disease

 

White line disease/ witte lijn ziekte

White line disease (WLD) is een probleem dat steeds vaker voorkomt de laatste jaren. Het is een aandoening waarbij de wand van de hoef los komt te liggen van de inwendige structuren doordat de witte lijn wordt aangetast.

De witte lijn is te zien aan de onderkant van de hoef als een lichtgeel gekleurde structuur die wat zachter is dan de buitenwand en de zool. Doordat deze lijn wat zachter en grover van structuur is kan op deze plaats onder specifieke omstandigheden vuil en bacteriën/schimmels binnendringen.

Symptomen

Kruimelige of verweekte structuur met een afwijkende kleur op de overgang van de hoefzool naar de hoefwand.  In een later stadium zit er ruimte tussen deze twee structuren.

Oorzaak

Vaak worden bacteriën en schimmels aangewezen als oorzaak van deze aandoening.  Deze spelen zeker een rol maar bij een gezonde hoef onder goede omstandigheden zullen deze bacteriën en schimmels geen kwaad doen. Bij een eenmaal aangetaste hoef zullen ze zonder behandeling voor verdere aantasting van de hoef zorgen.

Omstandigheden die het risico op WLD vergroten zijn:

  • Afwijkende/ ongelijkmatige belasting van de hoef ( wrikken op de hoefwand)
  • Slecht of nat strooisel op stal of nat weiland.
  • Onvoldoende verzorging van de hoeven ( dagelijks of periodiek door hoefsmid)
  • Hoornkwaliteit.
  • Mechanische beschadiging door b.v. steentjes
  • Onderliggende aandoening in de hoef.

Meestal zal een combinatie van deze factoren aanwezig zijn.

Gevolgen

Als de WLD in een beginstadium is zal het paard er geen hinder van ondervinden.

Zonder behandeling zal het zich vroeg of laat meestal uitbreiden en tot een losse hoefwand leiden. Als het deel losliggende hoorn groot genoeg is zal het paard kreupel worden bij belasting.  Vergelijk dit met het bewegen van een deels losliggende vingernagel.

Zeer kleine defecten en verkleuringen kunnen bij een volgende bekapbeurt weer verdwenen zijn. Dat wil zeggen dat de hief sneller gegroeid is dan de micro organismen hebben kunnen oprukken.  In het geval dat de aangetaste plek niet verdwijnt zal het behandeld moeten worden.

Behandeling

In eerste instantie zal alle aangetaste hoorn verwijderd moeten worden tot de plaats waar een goede verbinding tussen wand en lederhuid is. De bacteriën en schimmels die bij dit proces betrokken zijn gedijen het best in vochtig milieu zonder zuurstof.

Het verwijderen van  aangetast materiaal en zuurstof toelaten tot het gebiedt voorkomt simpelweg dat deze micro organismen zich kunnen ontwikkelen.  Aanvullend kan er bacterie en schimmel dodende stoffen gebruikt worden.

Veel gebruikte middelen zijn : Dry feet spray, dikke bleek, natuurhoning, Imavarol, violetspray, CTC betadine, etc.

Deze middelen zullen niet werken als ze niet goed kunnen doordringen tot de plaats waar de losse wand begint.

Het verwijderen van aangetaste hoorn is secuur werk en moet bij iedere bekapbeurt nauwkeurig gecontroleerd worden.

Waar nodig moet er iedere keer iets weggesneden worden tot er weer een perfecte aansluiting is.

Wanneer het defect erg groot is bestaat de kans dat het de verbinding met het hoefbeen instabiel word. Het is verstandig om dit te controleren met een röntgenfoto.  Het hoefbeen heeft meer stabiliteit als de zool en de straal meedragen.  Hoe dit gedaan wordt zal afhankelijk zijn van de hoefsmid en de omstandigheden.

Prognose

In principe heeft WLD een goede prognose op voorwaarde dat de juiste behandeling wordt toegepast en dat er rekening gehouden wordt met de aanvankelijke oorzaak. De stal en de weide omstandigheden kunnen wij veranderen.  De conformatie kunnen wij niet veranderen maar als dit de oorzaak is van het wrikken op de hoefwand vraagt dit extra aandacht van de hoefsmid. Slechte hoefkwaliteit is deels te beïnvloeden door de hoefwerking, beweging en voeding